Şehrin üzerinden yağmur yüklü bulutlar geçiyor ardı sıra; şehir usul usul ıslanıyor. Arabanın ön silecekleri camı arındırmaya yetişemiyor, sağ şeride geçip yavaş yavaş yol alıyorum içimden yağmur şarkılarını söylerken; o sırada radyodaki programı sunan arkadaş bütün yağmurlu şehirlere Nesrin Sipahi’nin 1970 yıllarındaki meşhur şarkılarından birini armağan ediyor “Yağmur Seninle Güzel”
şarkıyı dinliyorum sonuna kadar sonra radyonun sesini biraz kısıp derinlere dalıyorum. Eğer şuan bir radyo programcısı olsaydım ve milyonlarca dinleyicim olsaydı ben hangi şarkıyı armağan ederdim diye soruyorum kendime; sonra yüreğimden beynime ışınlanan cevap dilimden sözleri ile dökülüyor; Her şey seninle güzel bu yağmur bu kar bile..
Cem Adrian’ın sesi ile; Herşey seninle güzel’i armağan ederdim diyorum. Bana gece oluyor Art!
Şehirde petrol mevisi rengine çalan gökyüzü, yağmurlarını birbir şehrimizde indirip, laciverte çalan rengine bürünerek geceye yaklaşıyor. Kimbilir kaç milyar insan uykuda, kaç milyonu benim gibi yağmurun sesini dinliyor…
“ dinle bak yağmurun sesini, ne güzel.”
dinle bak şarkı ne güzel…
Beklenmedik bir anda, ayrılık gelip çatsa, seninle paylaştığım tek bir gün yeter bana…
“Her şey seninle güzel yolda yürümek bile
Olmayacak düşlerin peşinde koşmak bile
Her şey seninle güzel bu toprak bu taş bile
İçimdeki bu korku gözümdeki yaş bile
Beklenmedik bir anda ayrılık gelip çatsa
Seninle paylaştığım tek bir gün yeter bana
Beklenmedik bir anda ayrılık gelip çatsa
Seninle paylaştığım tek bir gün yeter bana
Her şey seninle güzel duyduğum bu ses bile
Yalnız içtiğim su değil aldığım nefes bile
Her şey seninle güzel bu yağmur bu kar bile
Yüzümdeki gözyaşının izleri onlar bile”
